gazobeton

Ściana z betonu komórkowego: jednowarstwowa czy z dociepleniem

Ściana z bloczków komórkowych może spełnić wymagania cieplne w dwóch układach: jako gruba przegroda jednowarstwowa z bloczków o niskiej gęstości albo jako cieńsza ściana nośna z warstwą izolacji. Wybór przekłada się na grubość murowanej przegrody, powierzchnię użytkową wnętrza i tempo prac. Decyzja zapada na etapie projektu, bo od niej zależy szerokość fundamentu.

Czym różnią się oba układy ścian?

W ścianie jednowarstwowej za nośność i izolację odpowiada ten sam materiał, więc jego gęstość musi być niska, a przegroda odpowiednio gruba. W układzie dwuwarstwowym mur przenosi obciążenia, a izolacyjność zapewnia osobna warstwa przyklejona z zewnątrz.

Konsekwencją jest różna grubość konstrukcji. Przegroda jednowarstwowa bywa grubsza od murowanej części ściany dwuwarstwowej o kilkanaście centymetrów, ale nie wymaga drugiego etapu robót elewacyjnych.

Od czego zależy izolacyjność bloczka?

Podstawowym parametrem jest klasa gęstości, podawana w kilogramach na metr sześcienny. Im niższa gęstość, tym lepsza izolacyjność cieplna, ale niższa też wytrzymałość na ściskanie, co ogranicza zastosowanie w ścianach mocno obciążonych.

Drugi parametr to grubość bloczka, bo opór cieplny przegrody rośnie proporcjonalnie do jej grubości. Trzeci, często pomijany, to sposób murowania: spoina z zaprawy zwykłej tworzy mostek termiczny, którego nie ma w cienkiej spoinie klejowej.

Jaką klasę gęstości wybrać do ściany nośnej?

W ścianach nośnych domów jednorodzinnych typowym wyborem są bloczki klasy gęstości około 600 kg/m3, o wytrzymałości na ściskanie na poziomie co najmniej 3,0 N/mm2. Taki materiał przenosi obciążenia ze stropu i dachu w budynku dwukondygnacyjnym.

Do ścian jednowarstwowych stosuje się bloczki lżejsze, o wyraźnie niższej gęstości, i wtedy trzeba sprawdzić w projekcie, czy nośność wystarcza pod przyjęte obciążenia. Materiał o najniższej gęstości nadaje się przede wszystkim do przegród samonośnych i wypełniających.

  • ściany nośne budynku dwukondygnacyjnego: klasa gęstości około 600 kg/m3
  • ściany jednowarstwowe: bloczki o obniżonej gęstości, sprawdzone pod obciążenie
  • ściany działowe: bloczki cienkie, 10-12 cm
  • przegrody piwniczne poniżej poziomu gruntu: materiał odporny na wilgoć, z izolacją
  • ścianki wypełniające w konstrukcji szkieletowej: gęstość podporządkowana izolacyjności

Jaką grubość ściany przyjąć?

W układzie dwuwarstwowym mur o grubości 24 cm z warstwą izolacji daje przegrodę spełniającą aktualne wymagania cieplne przy rozsądnej łącznej grubości. Ten wariant dominuje w budownictwie jednorodzinnym, bo pozwala rozdzielić dwa problemy: nośność i izolację.

Ściana jednowarstwowa wymaga grubości rzędu 36-48 cm, zależnie od gęstości bloczka. Zyskiem jest brak prac elewacyjnych z klejeniem izolacji i jednorodna przegroda bez ryzyka błędów w mocowaniu warstwy zewnętrznej.

Gdzie kupić materiał na komplet ścian?

Przy zamówieniu na cały budynek liczy się dostępność jednego typu bloczka w komplecie z elementami uzupełniającymi: bloczkami o mniejszej szerokości na ścianki działowe i kształtkami na nadproża. W składzie BAT gazobeton dostępny jest w kilku szerokościach i klasach gęstości, także w wersjach z pióro-wpustem oraz z uchwytami montażowymi.

Zamówienie warto rozłożyć na partie dostarczane pod kolejne kondygnacje, bo bloczki magazynowane na budowie muszą stać na paletach, pod przykryciem. Materiał, który nasiąknie wodą przed murowaniem, wydłuża czas wysychania całej przegrody.

Co ustalić przed zamówieniem?

  • grubość ściany przyjęta w projekcie
  • klasa gęstości sprawdzona pod obciążenie ze stropu
  • wybrany rodzaj spoiny: klejowa czy zwykła
  • komplet elementów na nadproża i ścianki działowe
  • miejsce na palety zabezpieczone przed wodą

Zestawienie ilościowe liczy się z powierzchni ścian pomniejszonej o otwory, z zapasem na docinki. Przy murowaniu na cienką spoinę straty materiału są mniejsze niż przy zaprawie zwykłej, bo bloczki dają się precyzyjniej dopasować.

Wybór między ścianą jednowarstwową a dwuwarstwową to decyzja o tym, gdzie ma się znaleźć izolacja: w samym murze czy w osobnej warstwie. Oba układy działają, ale wymagają innego bloczka, innej grubości i innego harmonogramu robót.