Trzy technologie mocowania pokryć bitumicznych rozwiązują trzy różne problemy: zgrzewanie daje najmocniejsze połączenie, wersja samoprzylepna eliminuje otwarty ogień, a powłoki w płynie radzą sobie tam, gdzie nie da się ułożyć rolki. W praktyce na jednym dachu stosuje się często dwie z nich. Kryterium wyboru jest podłoże i dostęp do miejsca montażu.
Kiedy wybrać technologię zgrzewalną?
Zgrzewanie palnikiem daje połączenie na całej powierzchni styku i najwyższą odporność zakładów na odspojenie. To rozwiązanie podstawowe na dachach o podłożu niepalnym, gdzie liczy się trwałość pokrycia i praca w zmiennych temperaturach.
Warunkiem jest podłoże wytrzymujące działanie ognia i dostęp na tyle swobodny, by prowadzić palnik pod rolką. W wąskich koszach i przy przebiciach zgrzewanie bywa trudne technicznie, dlatego te miejsca często wykonuje się innym sposobem.
Gdzie sprawdza się wersja samoprzylepna?
Papa samoprzylepna montuje się przez zdjęcie folii zabezpieczającej i dociśnięcie do podłoża, bez otwartego ognia. Jest to rozwiązanie dla dachów na deskowaniu, przy izolacji z materiałów wrażliwych na temperaturę i w miejscach objętych zakazem prac ogniowych.
Warstwa klejąca wymaga podłoża czystego, suchego i zagruntowanego, a temperatura montażu ma wpływ na przyczepność. Przy niskich temperaturach materiał trzeba sezonować w cieple, bo zimna warstwa kleju nie zwiąże się z podłożem.
Do czego służą powłoki w płynie?
Masy bitumiczne nakładane pędzlem lub wałkiem tworzą powłokę bezspoinową, co jest ich najważniejszą zaletą przy skomplikowanych detalach. Znajdują zastosowanie przy obróbkach kominów, wpustów, kołnierzy i połączeń z attyką.
Powłoka w płynie służy raczej do uzupełniania i naprawy pokrycia niż do krycia dużych połaci. Grubość warstwy zależy tam od dokładności wykonawcy, a nie od parametrów rolki, co przy dużych powierzchniach oznacza trudną kontrolę jakości.
- zgrzewanie: podłoża niepalne, duże połacie, najwyższa trwałość zakładów
- wersja samoprzylepna: deskowanie, izolacje wrażliwe na temperaturę, zakaz prac ogniowych
- powłoka w płynie: obróbki detali, naprawy, połączenia z przebiciami
- układ mieszany: zgrzewanie połaci i powłoka na detalach
- dachy zielone: materiały odporne na przerost korzeni
Jak łączyć różne technologie na jednym dachu?
Zgrzewaniem kryje się połacie, a detale i przebicia wykonuje się powłoką w płynie lub materiałem samoprzylepnym. Kluczowe jest zachowanie kolejności: powłoka nakładana na już ułożoną papę zachodzi na nią z odpowiednim zakładem, nie w drugą stronę.
Zgodność materiałów sprawdza się przed rozpoczęciem prac, bo nie każda masa jest przewidziana do stosowania na każdym rodzaju posypki. Producenci podają dopuszczalne kombinacje w karcie technicznej wyrobu.
Skąd wziąć materiały do wszystkich trzech metod?
Praktycznym rozwiązaniem jest zamówienie kompletu z jednego źródła, żeby uniknąć niezgodności między masą a pokryciem. Skład BAT prowadzi papy na dach w wersjach zgrzewalnych, samoprzylepnych oraz masy do wykonywania powłok bezspoinowych, wraz z materiałami do obróbek i gruntowania podłoża.
Przy zamówieniu przydaje się zestawienie z podziałem na połacie i detale. Zapotrzebowanie na masy liczy się w kilogramach na metr kwadratowy, a nie w rolkach, więc te dwie pozycje wymagają osobnego przeliczenia.
Co sprawdzić przed wyborem technologii?
- rodzaj podłoża i jego odporność na ogień
- obowiązujące na obiekcie zasady prac ogniowych
- przewidywana temperatura w dniu montażu
- liczba przebić i skomplikowanych detali
- zgodność masy z posypką pokrycia
Wybór technologii przed zakupem materiału pozwala uniknąć sytuacji, w której na dachu leżą rolki nieprzystosowane do podłoża. Zmiana metody w trakcie robót zwykle oznacza domawianie materiału i przestój ekipy.
Zgrzewanie kryje połacie, wersja samoprzylepna rozwiązuje problem ognia, a powłoka w płynie radzi sobie z detalami. Dobrze zaplanowany dach korzysta z każdej z tych metod dokładnie tam, gdzie ma ona przewagę.